
Op het moment dat
de Sint in Nederland door de bomen waaide en met veel moeite diende te trachten
zich vast te houden aan schoorstenen, was dat op Curaçao geheel anders. In de
eerste plaats was er namelijk geen enkele sprake van een storm op dit eiland,
en daarnaast valt er op Curaçaose daken geen enkele schoorsteen te ontdekken.
Een feitelijkheid die de Olijke Twee overigens wel enige zorgen baarde; hoe
moest de Sint nu binnenkomen? Uw Hoofdredacteur, niet voor een gat te vangen,
verzorgde vervolgens hoogstpersoonlijk een soort van hulpschoorsteen. Daardoor
zou het vast en zeker gelukken de komst van de Goedheiligman te verzekeren, zo
wisten de beide olijkerds.
Welnu, gisteren aan
het einde van de middag, vertok het gezin Hoofdredacteur naar vrienden Corine
en Faisal. Bij hen zou immers, in gezelschap van Michelle du
Vin en buurman
Jeroen, de verjaardag van de Goedheiligman worden gevierd. Allereerst werd het
tijd voor een drankje en een hapje. Het oude moedertje van Faisal, Surinaamse
van geboorte, had gezorgd voor een heerlijk gerecht getiteld Pom. Het bleek te
gaan om een soort geschaafde aardappel gemengd met kip, hetgeen werd geserveerd
met komkommer en hete pica. U begrijpt, Uw Hoofdredacteur stond onmiddellijk in
vuur en vlam voor dit lekkere hapje. Daarna werd het tijd om het Sinterklaasgezang
aan te gaan heffen. De kinderschaar liet zich, gedurende een kwartiertje, luid
horen in het aanroepen van de Sint en zijn helpers. Zou de Goede Sint nog
komen?
Plots werd er luid
op de deur gebonsd en liet zich, door een kier, een hand zien. Die hand
vervolgens, wierp ongeveer 3 kilo pepernoten in de richting van Uw
Hoofdredacteur die vervolgens zijn vege lijf slechts door een geweldige reflex
in veiligheid kon brengen. Het gezelschap kinderen werd onmiddellijk helemaal
wild en vervoegde zich, al gillend, bij de voordeur. Op de stoep, voor die
deur, bleken een drietal jute zakken te zijn geplaatst met daarin pakketten in
verschillende maten. Er was geen redden aan! De kinderen pakten de zakken en
verdeelden, binnen drie minuten, de buit!! Zelden of eigenlijk nooit beleefde
Uw Hoofdredacteur zo een korte pakjesavond. Na slechts een minuut of vijf lag
de grond bezaaid met cadeaupapier en spelende kinderen. Voor de een was er een
waterpistool, voor de ander een pop. Zoonlief Levi toonde zich uitermate
gelukkig met zijn telescoop. "Ik moet er wel bij op de grond liggen om
iets te zien Pap. Ik kan er anders niet bij. Maar oh wat ben ik er blij
mee!" U begrijpt, het was een pakjesavond om niet snel te vergeten.
Wordt vervolgd.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten