Weer een cadeautje!

Inmiddels is het vandaag, op het tamelijk regenachtige eiland Curaçao, zondag 15 december 2013 geworden. Zo af en toe valt de regen met bakken tegelijk uit de hemel, hetgeen overigens wel voor lekkere verkoeling zorgt. Het is nog vroeg op dit zo fraaie eiland, nu het pas acht uur in de ochtend is. Uw Hoofdredacteur heeft zijn warme mandje overigens alweer geruime tijd geleden moeten verlaten. Onder dwang van de jongste olijkerd, Levi geheten, trouwens. Maar goed, het geeft Uw Hoofdredacteur wel de gelegenheid om uitvoerig de uitzendingen van het vaderlandse voetbal te bekijken en, tussen de bedrijven door, U te voorzien van een nieuwe editie van "Een Zonnig Avontuur." Het is immers alweer enige tijd geleden dat U bent bijgepraat over de meest actuele ontwikkelingen op dit eiland.

Gisteren was het dan eindelijk zover! Al wekenlang had het olijke tweetal er naar uitgekeken. Zoals U zich wellicht nog weet te herinneren, volgt het tweetal wekelijks zang- en blokfluitles bij "Kids-Play-Music." En, zoals al jarenlang een goed gebruik is geworden, stond er gisteren een zogenaamde Kerstuitvoering op het programma. Voor een zaal vol genodigden diende zoonlief Levi het passende lied "Jingle Bells" op zijn blokfluit te vertolken en zou dochterlief Julia een zelfgeschreven zangstuk ten gehore gaan brengen. Op van de zenuwen betrad allereerst vriend Levi het podium om vervolgens, uitermate nauwgezet, de juiste tonen uit zijn fluit te blazen. Daarna was het de beurt aan de oudste olijkerd, Julia geheten. Zoals het een groot artieste betaamt, vertoonde zij geen spoor van zenuwen en bracht, uitermate zelfverzekerd, een pracht lied ten gehore. Beiden toonden zich vervolgens uitermate ingenomen met het luide applaus dat hen ten deel viel.

Na de zeer geslaagde muzikale uitvoering werd het tijd om Huize Hoofdredacteur te gaan opzoeken. Overweldigd door emoties besloot Moeder de vrouw om een paar uurtjes te gaan bijslapen en kon Uw Hoofdredacteur weer eens trachten om de zwemmende leguanen uit zijn zwembad te verwijderen. Hetgeen niet gelukte trouwens. Zoonlief Levi overigens was afgeleverd bij zijn vriendinnetje Lotje, alwaar hij de middag spelend zou gaan doorbrengen. Plots rinkelde de telefoon van Uw Hoofdredacteur. "Hallo Pap. Je spreekt met Levi. Ik zit bij Lotje thuis maar er is niemand. Wat zal ik nu doen?" Uw Hoofdredacteur berichtte het ventje dat Lotje binnen korte tijd wel zou arriveren. "Als ze er over 10 minuten nog niet zijn, dan kom ik je wel weer halen. Is dat oké?" Het ventje vond het prima en Uw Hoofdredacteur hoorde vervolgens niets meer van hem. Toen het kereltje, later op de dag, bij zijn vriendinnetje werd opgehaald, vertelde hij: "Je hebt me wel eens verteld dat, wanneer ik verdwaald zou zijn, ik je moet bellen Pap. Ik dacht vanmiddag, zou het ook in zo een geval kunnen werken? Ik ben dus naar de buurman van Lotje gelopen en heb gevraagd of ik even met zijn telefoon naar huis mocht bellen. En zie: dat werkt dus prima!"

Het werd tijd om te gaan vertrekken naar Punda. alwaar de fraaie kerstverlichting zou worden bewonderd. Gezeten op een terras, gelegen aan de kade, werd allereerst genoten van een verfrissend drankje. Daarna werd het tijd om een goed restaurantje te gaan opzoeken om een lekkere maaltijd te gaan verorberen. Langzamerhand kleurden Punda en Otrabanda donker. Eindelijk werd, op verschillende plaatsen, de verlichting ontstoken en bleek het Brionplein een wel zeer bijzondere kerstboom te herbergen. De Olijke Twee toonden zich bijzonder onder de indruk van al dat fraais en waren bijna niet over te halen om, al laat op de avond, huiswaarts te keren. Uiteindelijk gelukte het toch om beiden in de auto te krijgen en werd de rit richting Huize Hoofdredacteur ingezet. Thuis aangekomen bleek de leguaan, die 's middags nog heerlijk lag te zwemmen in het zwembad, door de beide viervoeters van Uw Hoofdredacteur uit het water te zijn gevist. Zoals te doen gebruikelijk hadden zij de vangst weer eens voor Uw Hoofdredacteur klaargelegd. Dank U!!!

Wordt vervolgd.....

Vrijdag de dertiende!

Het is absoluut een feit dat Uw Hoofdredacteur vandaag, vrijdag de 13e december 2013, beter in zijn warme mandje had kunnen blijven liggen. De dag startte immers al uitstekend toen om half zes in de ochtend het wekkertje lieflijk riep dat er opgestaan diende te worden. Aangekomen op de badkamer, hetgeen op zich al een enorme kunst is zo vroeg in de ochtend, was het al onmiddellijk raak! Terwijl Uw Hoofdredacteur, kalm en bedaard als immer, zijn tandenborsteltje wilde pakken, gelukte het hem om ongeveer alles op het badkamermeubel omver te werpen en op verschillende plaatsen onder te brengen. Vanuit het adagium dat kalmte U nu eenmaal kan redden, ruimde Uw Hoofdredacteur alles weer keurig op. Dit vanzelfsprekend ook omdat Moeder de vrouw nauwlettend de bewegingen van Uw Hoofdredacteur in de gaten hield. Even later vertelde zoonlief Levi dat hij weliswaar naar school wenste te gaan, maar dat er een klein probleem was. Hij was namelijk zijn schoenen kwijt. Na een half uurtje zoeken kon Uw Hoofdredacteur het verlies slechts bevestigen. Zoonlief diende derhalve op slippers naar school te vertrekken, hetgeen vanwege het gevaar om te struikelen overigens niet is toegestaan. "Ach Pap. Ik val toch niet! Ik kijk wel uit. Ik mag ook de mooie Kerstman, die ik tijdens de knutselles heb gemaakt, aan de juffrouw en mijn klasgenootjes laten zien!" zo wist het ventje te vertellen.

In grote haast, het was immers al laat, vertrok Uw Hoofdredacteur met de Olijke Twee richting school. Aldaar aangekomen, meende Uw Hoofdredacteur er goed aan te doen om nog een paar waarschuwende woorden te laten horen: "Jongens kijken jullie goed uit? Jullie computertjes zitten namelijk ook in jullie tasjes, daar krijgen jullie vanochtend les op. Kijk je ook uit met de Kerstman Levi?" Met hun trouwe ogen wijd opengesperd beloofden de olijkerds goed uit te kijken. Tijd om uit de auto te gaan stappen derhalve. Terwijl Uw Hoofdredacteur de rij, met dochterlief Julia aan zijn hand, aanvoerde, wist zoonlief Levi zich direct omringd door vriendjes die geïnteresseerd waren in de Kerstman. Het ging over een afstand van ongeveer 10 meter wonderwel goed. Toen brak echter het moment aan dat Uw Hoofdredacteur, achter zich, een fikse klap hoorde. Al omkijkend zag hij zoonlief Levi op de grond liggen met in zijn handen nog slechts de armen van de Kerstman. "Ik ben gestruikeld Pap! Die stomme slippers ook", zo berichtte handige Harry. U begrijpt het al: Uw Hoofdredacteur kon de restanten van de Kerstman weer meenemen naar huis om de onderdelen weer tot een passend geheel te lijmen. Vrijdag de dertiende: wat een leuke dag!

Wat overigens wel bijzonder leuk is, zo denkt althans Uw Hoofdredacteur, is de mededeling die gisteren in de media verscheen. Wat is namelijk het geval? Welnu, in 2014 viert het Curaçao North Sea Jazz Festival haar eerste lustrum. Voor het vijfde jaar in successie zal, op de terreinen van het World Trade Center, gedurende twee avonden, een keur van wereldberoemde artiesten een optreden gaan verzorgen. En, juist gisteren werden de eerste twee gecontracteerde wereldsterren geïntroduceerd. De zaterdagavond, 30 augustus 2014, zal worden geopend door Juan Luis Guerra, een door Uw Hoofdredacteur zeer gewaardeerde zanger. Diezelfde avond zal worden afgesloten door de heer Bruno Mars, een door Moeder de vrouw zeer gewaardeerd "lekker ding!" U begrijpt, Uw Hoofdredacteur was uitermate in zijn sas met deze aankondiging. Het betekent waarschijnlijk wel dat er een fikse run op toegangskaarten zal gaan ontstaan. Een reden te meer om er dan ook snel voor te zorgen dat tickets zullen worden bemachtigd. Daarnaast zijn dit pas de eerste namen die bekend werden gemaakt. Uw Hoofdredacteur is dan ook ten zeerste benieuwd welke artiesten vervolgens aan de lijst zullen worden toegevoegd. Echter, nu al kan de vijfde editie van dit festival voor Moeder de vrouw en Uw Hoofdredacteur volstrekt niet meer stuk!

Wordt vervolgd.....  

Vraag het de consultant!

Het is inmiddels donderdag 12 december 2013 geworden op het lekkere warme eiland Curaçao. Al vroeg in de ochtend meldde zich het zonnetje om dit eiland weer enigszins op te warmen na de dag van gisteren. Het is immers het regenseizoen in de Tropen en dat betekent dat er, bij tijd en wijle, fikse buien uit de hemel komen vallen. Het koelt dan ineens ook behoorlijk af, hetgeen gisterenavond dus het geval was. Uw Hoofdredacteur prees zich dan ook maar wat gelukkig dat hij vanochtend de eerste zonnestraaltjes weer mocht begroeten. Het is donderdag vandaag, hetgeen betekent dat de werkweek alweer gestaag vordert. Nog slechts een weekje en dan zal voor de Olijke Twee de kerstvakantie al zijn aangebroken. Voor het gezin Hoofdredacteur wordt het ondertussen de 5e Kerst op Curaçao. Wat verstrijkt de tijd toch snel! In elk geval zijn de beide olijkerds al enige tijd bezig met het treffen van voorbereidingen voor de kerstviering. Zo kon het dan ook zijn dat beiden, op de dag van gisteren, een knutselclub bezochten alwaar een fraaie Kerstman werd geproduceerd. Daarnaast zijn beiden in afwachting van het jaarlijkse kerstdiner op de Schroederschool.

Nu is het zo dat elke leerling van de school wordt geacht het een en ander aan lekkere hapjes mee te brengen naar het diner. Er hangt dan ook een intekenlijst bij de ingang van de klassen waarop kan worden aangegeven welke lekkernij er zal worden gepresenteerd. "Pap, je moet nu echt wat invullen hoor! Straks kun je niets meer kiezen", zo liet dochterlief Julia weten. Braaf sjokte Uw Hoofdredacteur mee naar de klas met het stellige voornemen om op de lijst in te vullen dat hij zou zorgdragen voor de beschikbaarheid van stokbrood. Helaas, helaas! Een vijftal andere slimmeriken waren Uw Hoofdredacteur al voor geweest. Slagroomsoesjes dan? Helaas, helaas, ook al weg! Slim bedacht Uw Hoofdredacteur dat het leuk zou zijn om kinderchampagne te kunnen uitschenken. Snel schreef hij dat dan ook op de lijst. Zo, probleem opgelost! Althans, tot gisterenavond. Zoonlief Levi vroeg namelijk om een klein moment van aandacht: "Pap? Ik heb het met de juffrouw gehad over de kinderchampagne. De juffrouw zei dat je iets anders moet kiezen; de champagne krijgen we van school!" En zo kon het dan ook zijn dat Uw Hoofdredacteur hedenochtend, in alle vroegte, weer achter het olijke tweetal aansjokte om de intekenlijst aan te vullen. Ditmaal werd gekozen voor het vermelden van een heuse kerststol. Dat is toch ook lekker (makkelijk)?

Eerder deze week maakte Uw Hoofdredacteur al melding van het feit dat er een inval was gedaan in de woning van ex-premier Gerrit Schotte. Daarnaast werd een bezoek gebracht aan verschillende andere gebouwen. Welnu, recentelijk werd bekend dat er nogal wat geld was aangetroffen in de woning van de heer Schotte. Het zou gaan om een half miljoen gulden, toch geen kleinigheid. De heer Schotte zelf had daarvoor een prima verklaring: "Het gaat om gelden die verdiend zijn met consultancywerkzaamheden! Daar is dus niets mis mee." Klaarblijkelijk hebben Statenleden, want daar is de heer Schotte er een van, dus geen toestemming nodig om lucratieve nevenwerkzaamheden te verrichten. De vraag is nu alleen of het Openbaar Ministerie genoegen neemt met deze verklaring. Datzelfde Openbaar Ministerie liet namelijk weten, bij monde van haar voorlichter, dat de heer Schotte wel degelijk wordt verdacht van strafbare feiten. Nu zou zo een situatie, in de meeste landen op deze wereld, er onmiddellijk toe leiden dat de politicus zijn of haar functie zou neerleggen. Zo niet op Curaçao. Integendeel! De heer Schotte geeft aan dat er een soort heksenjacht op hem is ingezet die volkomen onterecht is. Hij blijft dan ook zitten waar hij zit. Wellicht is hem dat ingefluisterd door een consultant?

Wordt vervolgd.....

Rust in de tent!

Het openbare leven op het zo fraaie eiland Curaçao ligt vandaag, nu het woensdag 11 december 2013 is geworden, zo goed als volledig stil. Wat is er dan aan de hand, zo zult U zich wellicht afvragen. Welnu, alle ambtenaren op dit eiland, en dat zijn er nogal wat, hebben besloten om vandaag te gaan vergaderen onder werktijd. Althans, zo luidt de titel. In de praktijk echter betekent dit dat men zich zal gaan vervoegen op een, door de diverse vakbonden, aangewezen plek om aldaar met elkaar uitvoerig van gedachten te gaan wisselen. Een verkapte staking dus eigenlijk! De reden daarvoor is gelegen in het voornemen dat de Regering heeft uitgesproken. Men wil de overheidsuitgaven terugdringen en de overheidsfinanciën structureel gezond maken. Er dient dan ook enorm bespaard te gaan worden op de personeelslasten hetgeen betekent dat ondermeer de VUT-regeling wordt afgeschaft, loontreden worden opgeschort en het vakantiegeld wordt gehalveerd. U begrijpt: de rapen zijn gaar! In het instituut waar collega Bullie en Uw Hoofdredacteur normaliter hun dagelijkse werkzaamheden verrichten, zal het vandaag dan ook waarschijnlijk bijzonder rustig zijn voor wat betreft de personele bezetting. Ook verschillende scholen zullen hun deuren niet openen en er kan gerust door het rode licht worden gereden vandaag omdat de politieambtenaren andere prioriteiten hebben gesteld. Een dag om de kalmte en rust te bewaren dus, zo lijkt het althans Uw Hoofdredacteur.

Nu de Goedheiligman het mooie eiland Curaçao weer heeft verruild voor zijn Spaanse woning, achtte Moeder de vrouw de tijd rijp om afscheid te gaan nemen van allerhande goederen die herinnerden aan de Sint. Met andere woorden: de klas diende te worden opgeruimd. Op zich was dat niet een heel erg ingewikkelde klus, echter de zogenaamde "Pietenbaretten" leverden een fiks probleem op. Wat was namelijk het geval? Welnu, Moeder de vrouw bleek te beschikken over een twintigtal van zulke baretten, reden om haar leerlingen te vragen van wie nu eigenlijk welke baret zou zijn. Een tiental baretten kon derhalve gemakkelijk worden teruggegeven aan de rechtmatige eigenaar. De overige baretten waren van de school, zo vertelden de leerlingen. Dat op zich was al uitermate vreemd te noemen; Moeder de vrouw kon zich niet herinneren dat de school ook maar enige baret in voorraad zou hebben gehad. Een ultieme poging werd gewaagd om de meest fraaie baret te slijten: "Van wie is deze mooie baret?" Een der leerlingen, laten we hem kleine Piet noemen, stak voor de zevende keer zijn vinger op. "Die is van mij Juf", zo berichtte het Pietje.

Nu had Moeder de vrouw inmiddels wel haar bedenkingen bij het kleine Pietje, maar toch gaf zij het mannetje het voordeel van de twijfel. Keurig overhandigde zij het ventje het mooie hoofddeksel. "Ik vraag straks even aan jouw Papa of het klopt hoor", zo liet Moeder de vrouw weten. En, aldus geschiedde. Echter, zoals het vaders wel vaker gaat wanneer lastige vragen worden gesteld, bleef Papa het antwoord schuldig. "Ik vraag het thuis wel even na en laat het U weten", zo wist de vader van kleine Pietje te melden. Thuisgekomen, moe van een dag noeste arbeid, zette Moeder de vrouw zich eens even rustig achter haar computer. Haar favoriete programma, Facebook, werd opgestart en verschillende nieuwsfeiten werden geabsorbeerd. Tot Moeder de vrouw plots bij een foto kwam welke was geplaatst door vriendin Michelle du Vin. Op de foto: zoonlief Levi met op zijn hoofd een fraaie baret. Wat bleek nu het geval te zijn? Welnu, Moeder de vrouw had alle Sinterklaasattributen van de Olijke Twee tijdelijk meegenomen naar haar school. De meest fraaie baret, welke dus inmiddels was geclaimd door kleine Pietje, bleek eigendom van haar eigen zoon. Het is Uw Hoofdredacteur inmiddels volledig duidelijk: Moeder de vrouw is hard aan vakantie toe!

Wordt vervolgd.....  

Van een inval en brand!

Terwijl Uw Hoofdredacteur al uren geleden zijn warme mandje diende te verlaten omdat een nieuwe werkdag aanbrak, is het op Curaçao dinsdag 10 december 2013 geworden. De Olijke Twee zijn inmiddels afgeleverd bij hun school en Moeder de vrouw vertrok al geruime tijd geleden naar haar dagelijkse werkplek. Het loopt dus allemaal weer gesmeerd en Uw Hoofdredacteur heeft dan ook rustig even tijd om U te voorzien van een nieuwe editie van "Een Zonnig Avontuur." Er gebeurde immers de afgelopen 24 uur weer eens van alles op dit zo fraaie eiland. Curaçao was weer even in het nieuws, ook internationaal. Daarnaast was er op buurland Aruba ook van alles aan de hand. Hoog tijd dus om U snel bij te praten.

Het nieuws sloeg gisteren in als een bom. Terwijl Uw Hoofdredacteur druk doende was met zijn dagelijkse werkzaamheden, werd hij van verschillende kanten benaderd door collega's. "Heb je het al gehoord? De politie heeft een inval gedaan in het huis van ex-premier Gerrit Schotte!" Opzienbarende berichten derhalve. Later op de dag werd duidelijk wat er nu feitelijk aan de hand was. Het bleek zo te zijn dat het Openbaar Ministerie had besloten tot een huiszoeking in de woning van de heer Schotte, in diens kantoorruimte binnen het Statengebouw en in de zetel van zijn MFK Partij. Het lijkt zo te zijn dat de heer Schotte wordt verdacht van ondermeer het witwassen van geld en van valsheid in geschrifte. Op foto's die van de inval waren gemaakt was duidelijk te zien dat er ook een zogenaamde geldtelmachine werd meegevoerd. Al snel circuleerden er dan ook berichten dat er een grote hoeveelheid geld in de woning zou zijn aangetroffen. Nu is het Uw Hoofdredacteur vanzelfsprekend onduidelijk of deze informatie klopt, maar hij zet wel vraagtekens bij het meevoeren van het telapparaat. Immers, in een "normaal" gezin is de vrouw des huizes meestal de geldtelmachine. Echter, in deze kwestie lijkt het er dus op dat de heer Schotte persoonlijk belast is geweest met het tellen der pecunia. U begrijpt, Uw Hoofdredacteur is ten zeerste benieuwd naar het vervolg.

Dan kwam even later het bericht dat er sprake was van grote problemen bij de justitiële inrichting op Aruba: het KIA. Nu kent uw Hoofdredacteur persoonlijk de directeur van die organisatie goed; tijd dus om eens even contact op te nemen om te vragen of er hulp geboden zou moeten worden. Welnu, wat bleek? De medewerkers van het KIA hadden klaarblijkelijk besloten het werk neer te moeten leggen vanwege onvrede over hun arbeidsomstandigheden. Daarvan maakten de bewoners van het KIA  vervolgens onmiddellijk gebruik door hun afdelingen te verlaten en op de daken te gaan bivakkeren. Daarbij besloten zij te gaan communiceren middels rooksignalen, reden waarom zij allerhande materialen in brand staken. De chaos bleek groot, zo vernam Uw Hoofdredacteur. Eerst laat op de avond slaagde men erin de rust te laten terugkeren. Er was sprake van enorme schade, zo werd bericht. Zo ziet U maar, de ene dag gebeurt er weinig en de volgende dag van alles tegelijk. Hoe het ook moge zijn, Uw Hoofdredacteur is blij te kunnen constateren dat de rust is wedergekeerd. Hopelijk blijft dat ook vandaag het geval!

Over exact een week is het zover! Dan zal het jaarlijkse Kerstdiner worden georganiseerd op de school van de Olijke Twee. Dit jaar is sprake van een nieuwe opzet: ook de ouders der leerlingen worden geacht aan de dis aan te schuiven. Op zich is dat natuurlijk prima en waarschijnlijk ook leuk. Als kledingadvies werd meegegeven dat passende kerstkledij zou moeten worden gedragen. Op zich is ook dat natuurlijk prima. Voor dochter lief Julia diende daarvoor overigens een nieuwe galajurk te worden aangeschaft met bijpassende stappertjes. Zoonlief Levi beleefde de uitnodiging echter geheel anders: "Oh wat leuk. Nou, ik hoef niets nieuws hoor! Ik ben namelijk heel erg blij dat ik nu mijn goochelpak weer eens kan dragen!" Nou, U begrijpt het al, Uw Hoofdredacteur kan er nu al naar uitkijken om de kleine Hans Klok over een week te zien optreden. Het wordt vast en zeker een geslaagde show!

Wordt vervolgd.....   

Rileks met Santa!

Op het zo fraaie eiland Curaçao is een nieuwe werkweek aangebroken nu het er vandaag maandag 9 december 2013 is geworden. Uw Hoofdredacteur zit inmiddels alweer geruime tijd aan zijn bureau tegenover collega Bullie. Er wacht, ook deze week, een gigantische hoeveelheid werk. Dat heeft alles te maken met de maand december, een maand waarin het openbare leven op Curaçao voor een groot gedeelte stil gaat liggen. Er is binnenkort sprake van het beginnen van de bouwvak, en dus dienen er op zo kort mogelijke termijn de nodige zaken te worden afgewikkeld. U begrijpt, collega Bullie en Uw Hoofdredacteur hebben de komende weken hun handen dan ook meer dan vol! Maar goed, wanneer de inspanningen het een en ander opleveren, dan zijn ze in ieder geval niet voor niets geweest. We zullen het zien. Allereerst is het vanzelfsprekend hoog tijd om U even bij te praten over de actuele ontwikkelingen op dit eiland. En, zoals te doen gebruikelijk, dient daartoe deze editie van "Een Zonnig Avontuur!"

Het was gisteren, op de zondag, een uitermate prettige dag voor Uw Hoofdredacteur. Wellicht dat U zich nog kunt herinneren dat Uw Hoofdredacteur een enorm voetballiefhebber is met bijzondere aandacht voor de mannen van het Almelose Heracles. Deze club, van zwart-witten, deed het de laatste weken in de vaderlandse voetbalcompetitie niet bijzonder goed. Dat stemde Uw Hoofdredacteur enigszins bedroefd. Echter gisteren kwam daarin eindelijk verandering. Terwijl Uw Hoofdredacteur de wedstrijd tegen de koempels van het Limburgse Roda JC kon volgen via het World Wide Web, overigens met een Engelse commentator, kwam er gaandeweg het verstrijken der tijd een steeds grotere glimlach op het gelaat van Uw Hoofdredacteur. Uiteindelijk gingen de drie, uitermate belangrijke, punten mee naar Almelo. De toekomst van de Heraclieden ziet Uw Hoofdredacteur dan ook inmiddels een stuk relaxter tegemoet.

Omdat de beide olijkerds, Julia en Levi geheten, alsmede Moeder de vrouw, al uren zaten te wachten tot de voetbalwedstrijden zouden eindigen, besloot Uw Hoofdredacteur, weliswaar na enig aandringen, dat de rest van de dag in het teken zou moeten staan van het gezin. "Wat zullen we gaan doen Pap? Het is toch immers hoog tijd om wat leuks te gaan doen? We zitten ons de hele dag al te vervelen toch!" Uw Hoofdredacteur dacht eens diep na en, zoals zo vaak, bedacht hij niets leuks. Het was dan ook, zoals steevast, Moeder de vrouw die bedacht dat het wellicht leuk zou zijn te gaan vertrekken naar het mooie landhuis van Brakkeput Mei Mei, alwaar een fraaie midgetgolfbaan is aangelegd. En, aldus geschiedde. Met veel plezier werden de achttien holes afgelegd. Moeder de vrouw en uw Hoofdredacteur bleken uiteindelijk te kunnen worden uitgeroepen tot winnaar met beiden evenveel benodigde slagen. Zoonlief Levi was het daarmee niet bepaald eens: "Kijk dan zelf op het kaartje! Ik heb de meeste slagen. Dus heb ik gewonnen!"

Nadien werd er, op dezelfde locatie, nog een schotel vol lekkernijen verorberd en een drankje gedronken. Terwijl er kon worden genoten van prima muziek ter gelegenheid van een kinderfeestje dat werd georganiseerd, vertoonde zich plots een vreemde snuiter onderaan de trap die toegang gaf tot de speeltuin. "Kijk Pap, daar is de Kerstman!" En inderdaad, enigszins verdwaasd, gehuld in een dik pak kleren, zweette een Kerstman wat voor zich uit. Het was hem te koud in Lapland, zo liet hij weten. En dus was hij maar alvast richting de Cariben getrokken. Zoonlief Levi maakte snel gebruik van de gelegenheid om met Santa op de foto te gaan. De slimmerd had immers al snel bedacht dat de komst van de Kerstman, nu de Goedheiligman inmiddels is vertrokken, mogelijk zou kunnen leiden tot een hernieuwd weerzien met cadeautjes!

Wordt vervolgd.....

Een Kerststal van logopediestokjes?

Het is inmiddels zondagochtend 8 december 2013 geworden op het heerlijk warme eiland Curaçao. Het is, zoals meestal het geval is op de zondagen, weer eens vroeg in de morgen. Immers, de Olijke Twee houden het, op zo een weekeinddag, voor wat het slapen betreft meestal tegen een uur of zes wel voor gezien. Al meldde zich de jongste olijkerd, Levi geheten, al veel eerder aan het bed van Uw Hoofdredacteur. Het was ongeveer half twee in de nacht toen het mannetje kwam berichten dat het slapen hem zwaar viel. Uw Hoofdredacteur dientengevolge ook. Ongeveer een uur lang trachtte het ventje vervolgens uit alle macht om Uw Hoofdredacteur uit diens eigen bed te werken, hetgeen hem gelukkig uiteindelijk niet lukte. Het kwam, zo vertelde de kleine olijkerd, door alle indrukken die hij tijdens zijn wekelijkse knutselclub had opgedaan. "We hebben namelijk een Kerststal gemaakt Pap. En weet je? Die Kerststal werd gemaakt van logopediestokjes. Wat moet die knutseljuf dan vaak naar logopedie zijn geweest Pap. Ik kan er niet van slapen zo zielig vind ik het!" U begrijpt, al met al bleek het een kort nachtje te worden voor Uw Hoofdredacteur. Een mooie bijkomstigheid is overigens dan wel het feit dat daardoor meer dan voldoende tijd voor het opmaken van een nieuwe editie van "Een Zonnig Avontuur" kon ontstaan.

Gisteren was het weer eens zover. Na afloop van de zaterdagse uitjes naar de muziekschool en naar de grutter die altijd op de kleintjes let, keerde Uw Hoofdredacteur huiswaarts. Ditmaal was hij in gezelschap van de jongste olijkerd, nu dochterlief Julia samen met Moeder de vrouw op zoek was gegaan naar passende kerstkledij. Bij Huize Hoofdredacteur aangekomen werd Uw Hoofdredacteur met veel geblaf verwelkomd door zijn beide trouwe viervoetertjes. Het werd Uw Hoofdredacteur alras duidelijk waarom. In de bench van teckel Youri was namelijk, voor ongeveer de zevende keer binnen een week, een groot exemplaar van een leguaan neergelegd. Trots showde het teckeltje zijn verworven, zo dood als een pier zijnde, prooi. Het prehistorische dier lag erbij als had het persoonlijk de bench tot hotelkamer verheven. Bah, weer een fris klusje voor Uw Hoofdredacteur. Met name de logistieke afwikkeling vormt immers steevast het probleem? In de vuilnisbak gooien, bij een dagelijkse temperatuur van 30 graden Celsius, is uitermate onverstandig. Gewapend met een schep toog Uw Hoofdredacteur dan ook maar weer op pad. Het is te hopen dat de leguanenfamilies inmiddels gaan begrijpen dat zij spelen met hun leven wanneer zij zich vertonen op het erf van Huize Hoofdredacteur!

Vervolgens was het tijd om op zoek te gaan naar de Kerstboom. Deze lag, althans volgens Moeder de vrouw, opgeslagen in de schuur. Zelf had zij, samen met dochterlief, al enige kerstspullen verzameld waarop vervolgens aan Uw Hoofdredacteur werd verzocht om de Kerstboom in elkaar te gaan zetten. Het handelt in deze namelijk om een soort kunstexemplaar. Welnu, Uw Hoofdredacteur en zoonlief Levi gingen op zoek. Hoe zij ook zochten, het gelukte slechts om het onderste gedeelte van de boom daadwerkelijk op te sporen. Eerst na enige uren zoeken bleek dat het bovenste gedeelte van de boom al eerder door Moeder de vrouw was gevonden. Zij had dit gedeelte fraai opgetuigd in een standaard gezet, het was immers "zo'n leuk klein boompje?" Snel werd dit gedeelte toegevoegd aan het eerder door Uw Hoofdredacteur gevonden gedeelte waarna het in elkaar zetten van de boom zou kunnen beginnen. Ongeveer honderd verschillende takken dienden in de boom te worden gestopt. Om het geheel te vergemakkelijken, waren de takken genummerd. Althans, jaren geleden. Inmiddels vertoonde slechts een enkele tak nog een nummer, reden waarom Uw Hoofdredacteur op de gok de boom diende te monteren. Na slechts een klein uurtje leek dat karwei te zijn gerealiseerd toen zoonlief opmerkte: "Het lijkt wel of de boom op de kop staat Pap!" Uiteindelijk, na slechts een uurtje of drie prutsen, was het geheel verworden tot een acceptabele boom. Met het aanbrengen van kerstballen en andere versieringen was het olijke tweetal vervolgens slechts een minuut of tien bezig. Maar, zeg nu zelf: het resultaat mag er toch wel zijn?

Wordt vervolgd.....