Totaal aantal pageviews

donderdag 30 augustus 2012

Salu ku bolo nos ke......

Op het vandaag weer uitermate zonnige eiland is het donderdag 30 augustus 2012 geworden. Al zeer vroeg in de ochtend, de dag startte voor Uw Hoofdredacteur immers al om half zes in de ochtend, liet het zonnetje zich voorzichtig zien. De temperatuur is dan ook bijzonder aangenaam vandaag, met zo'n 32 graden Celsius is het op dit fraaie eiland prima uit te houden. Zoals gezegd, de dag startte vandaag weer eens uitermate vroeg in Huize Hoofdredacteur. Moeder de vrouw dient namelijk op dinsdagen en donderdagen stage te lopen in haar opleiding tot lerares. Omdat de scholen al rond een uur of zeven in de ochtend aanvangen met hun lessen, dient zij dus bijtijds van huis te vertrekken. Daarnaast betekent dat vertrek dat Uw Hoofdredacteur op de genoemde dagen er voor dient te zorgen dat de Olijke Twee worden afgeleverd bij hun school en tijdig het lokaal zullen betreden. En, zo blijkt in de praktijk, dat valt slechts te realiseren wanneer er vroeg wordt opgestaan. Althans, wil het zo zijn dat het olijke tweetal, binnen de beschikbare tijd, heeft gedoucht, gegeten en gedronken. Edoch, vanochtend lukte dat allemaal weer prima en kon, na het afleveren van beide olijkerds, de werkdag van Uw Hoofdredacteur eindelijk een aanvang nemen.

Op het werk aangekomen bleek er welhaast sprake te zijn van een nationale feestdag. "Wat was er dan aan de hand?" zo hoor ik U al vragen. Welnu, lange rijen medewerkers stonden in linie opgesteld voor de deur van het kantoortje van de (veel) rustiger Fries. Zijn deur, alsmede een muur, was versierd met prachtig gekleurde ballonnen. Daarnaast werd er, a capella en meerstemmig, een prachtig lied door de aanwezigen ten gehore gebracht waarvan Uw Hoofdredacteur U enige tekstregels niet wil onthouden. Het feestelijke nummer, want dat was het, luidde als volgt: "Salu ku bolo nos ke, salu ku bolo nos ke. Salu ku bolo, salu ku bolo, salu ku bolo nos ke!" U begrijpt, het viel nog niet direct mee om deze tekst te onthouden en foutloos mee te zingen. Uiteindelijk, na vertaling, bleek het lied een smeekbede te bevatten om taart. Het was namelijk zo dat de (veel) rustiger Fries vandaag verjaart en een respectabele leeftijd heeft bereikt. Een zeer heuglijke dag derhalve, die dus voor hem begon met zeker een tiental omhelzingen. Je kunt je dag slechter beginnen, zo lijkt het althans Uw Hoofdredacteur.

Zoals bekend mag worden verondersteld heeft de oudste olijkerd, Julia geheten, sedert het recent begonnen schooljaar, toegang tot groep drie van de basisschool. Uw Hoofdredacteur schreef U al eerder dat de impact van het dagprogramma in deze groep voor het meiske bijzonder groot is. Zij mist met name het onderdeel spelen, dat zij in eerdere groepen gewend was te mogen doen, enorm. En zo kon het dan ook zijn dat de olijkerd gisteren haar toenadering zocht tot Moeder de vrouw voor het voeren van een goed gesprek. Het ging zo: "Mam, ik heb er eens goed over nagedacht. Het is eigenlijk bij de beesten af. Wat is het toch eigenlijk ontzettend zielig voor kinderen dat ze in hun leven naar een groep drie moeten gaan. De gehele dag moet je stilzitten aan een tafeltje en leren lezen en schrijven. Ik vind schrijven overigens helemaal niet erg, maar dan wil ik wel iets schrijven wat ik zelf wil! Eigenlijk, als ik er goed over nadenk, dan is de gang naar groep drie van het onderwijs te duiden als een enorme vorm van marteling. Dat grote mensen dat zulke kleine kinderen kunnen aandoen, dat is toch eigenlijk verschrikkelijk? Zeg nu zelf Mam, dat is toch geen leven voor een meisje zoals ik?" U begrijpt, het meiske moet nog enigszins wennen aan het kleuterleven dat zij sinds kort achter zich heeft moeten laten. Uw Hoofdredacteur gaat er echter vooralsnog van uit dat haar dat, op termijn, wel degelijk zal gaan lukken.

Wordt vervolgd…..  

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen