Van zeemonsters en een watermeter!

Op het uitermate warme eiland Curaçao is het weekeinde afgelopen en is het inmiddels maandag 11 maart 2013 geworden. Het is nog vroeg in de ochtend en de nieuwe werkweek is voor Uw Hoofdredacteur alweer enige tijd geleden begonnen. Heel voorzichtig laat het zonnetje haar eerste stralen van de dag over dit zo fraaie eiland schijnen. Dit eiland, waarop het gezin Hoofdredacteur een zeer ontspannen weekeinde mocht beleven. U zult er wederom alles over kunnen lezen in deze editie van "Een Zonnig Avontuur."

Het weekeinde begon voor Uw Hoofdredacteur eigenlijk al op vrijdag ditmaal, toen stond immers het verjaarspartijtje van dochterlief Julia op de agenda. Het feest was zeer geslaagd te noemen, U hebt daarover al eerder kunnen lezen. Op de zaterdag kwam plots een onverwachte uitnodiging voor een etentje bij een stel bevriende buren om de hoek zetten. Nu werd van die uitnodiging dankbaar gebruik gemaakt want, zo moet U weten, hij is journalist en zij is werkzaam als specialiste in een zeer goed wijnhuis. U begrijpt, er is dan in elk geval altijd voldoende te kletsen en te drinken. Het werd dan ook een meer dan gezellige avond waarbij spontaan werd besloten om dat volgend weekeinde nog maar eens over te doen onder genot van een, door Tante Reinie bereidde, Indische rijsttafel.

Ook de zondag zou in het steken staan van rust en ontspanning. Uw Hoofdredacteur heeft immers enige dagen geleden een tweetal nieuwe vishengels aan weten te schaffen. Welnu, gisteren, op de zondag dus, zou de gehele dag gebruik worden gemaakt van het nieuwe visgerei. De ene na de andere vis werd door Oom Albert en door Uw Hoofdredacteur uit de Caribische zee getrokken. Tot driemaal toe slaagde Uw Hoofdredacteur er zelfs in om een steenvis, of schorpioenvis, aan zijn hengel te krijgen. In alle gevallen betrof het hier gemeen uitziende monsters voorzien van zeer giftige stekels. Steevast liet Uw Hoofdredacteur het verwijderen van de haak uit de enorme bekken van deze monsters, dan ook met een gerust hart over aan Oom Albert. Deze, gewapend met een enorme tang, draaide daar zijn hand niet voor om waardoor het vissen gelukkig de gehele dag kon voortduren zonder gewonden. In de middaguren meldde zich ook nog de heer Pinoccio die, na te hebben genoten van een heerlijke gourmetschotel, een resterend stuk vlees aan de haak knoopte, ingooide en onmiddellijk een enorm grote flounder (een soort scholletje) aan wal wist te krijgen. En passant slaagde Uw Hoofdredacteur er ook nog even in om een vervaarlijke murene aan zijn haakje te krijgen. Brrr, wat een monsters huizen er toch eigenlijk in de zee!

Dan wil Uw Hoofdredacteur U, ter illustratie van het soms komisch handelen van instanties op dit eiland, het volgende verhaal niet onthouden. Een bekende van de familie Hoofdredacteur, laten we hem Meester T noemen, diende een nieuwe watermeter geïnstalleerd te krijgen bij zijn woning. Nu is dat iets wat niet zomaar valt te realiseren, iets wat voor de meeste zaken op dit eiland geldt overigens. Keurig nam Meester T contact op met Aquaelectra, de organisatie die verantwoordelijk is voor de levering van water en het incasseren van geldbedragen voor die levering. Keurig kwam een medewerker van Aquaelectra bij Meester T op bezoek om te bezien of de watermeter zonder enig probleem zou kunnen worden geïnstalleerd. "Nee meneer, dat gaat zo niet hoor! U dient een soort huisje te metselen wat bescherming biedt aan de watermeter. Ik bezorg U wel even een bouwtekening. Wij komen niet eerder met de meter dan dat het beschermhuisje gereed is", zo wist de specialist. Welnu, wekenlang metselde Meester T zijn huisje en vorige week was het geheel dan eindelijk geschikt om de meter te laten plaatsen. De firma Aquaelectra werd dan ook gebeld en inderdaad, recentelijk werd de watermeter geplaatst. Waar het gemetselde huisje nu eigenlijk voor zou moeten dienen is voor Meester T, maar ook voor Uw Hoofdredacteur, overigens een groot raadsel! Wellicht hebt U enig idee?

Wordt vervolgd.....