Totaal aantal pageviews

zondag 8 september 2013

M'n schoenen zijn gejat!

Inmiddels is het op het zo fraaie eiland Curaçao zondag 8 september 2013 geworden. Alhoewel de ochtend thans zo'n beetje ten einde loopt, voelt het alsof Uw Hoofdredacteur er alweer een lange dag op heeft zitten. Het was immers pas kwart voor zes in de vroege ochtend toen de jongste Olijkerd, Levi geheten, zich meldde met de mededeling dat hij niet meer in slaap kon komen. Nog even werd getracht hem met zijn iPad in het riet te sturen, een kunstgreep die echter al snel gedoemd bleek te mislukken. En zo kon het dan ook zijn dat Uw Hoofdredacteur, in de stikdonkere ochtend, al broodjes stond te smeren om de kleine olijkerd aan wat brandstof te helpen. Maar goed, dan heb je wel meer aan je zondag. Pfff.....
 

De dag van gisteren was in Huize Hoofdredacteur een zeer drukke dag. Al tegen kwart over acht in de ochtend meldde zich een kennis die haar zuigeling kwam afgeven bij Huize Hoofdredacteur. Het was de bedoeling, zo bleek althans Uw Hoofdredacteur, dat er gedurende enkele uren op de jonge wereldburger, Benthe geheten, zou worden gepast. Een taak waarvoor de oudste olijkerd, Julia geheten, zich maar al te graag als vrijwilliger aanmeldde. "Het is net een grote levende pop Mam", zo berichtte het meiske. Vervolgens torste zij de levende pop urenlang met zich mee om er allerlei spelletjes mee te doen. "Och, had ik toch maar zelf zo'n zusje Pap", zo wist de olijkerd te melden. Uw Hoofdredacteur deed overigens, uit veiligheidsoverwegingen, maar snel alsof hij volstrekt geen kennis had kunnen nemen van deze opmerking.
Enige uren later, toen de kleine wereldburger weer door haar rechtmatige eigenaar was opgehaald, werd het tijd de reis te gaan inzetten naar de muziekschool van de Olijke Twee. Naast een blokfluit en een goede zangstem, waren de handjes van de beide olijkerds gevuld met plastic zakjes. Het tweetal had namelijk besloten dat de spaarpotjes maar eens geleegd zouden moeten worden om, van al het daarin aanwezige kleingeld, iets leuks te gaan kopen bij de locale speelgoedwinkel. De muziekles kon beiden dan ook niet snel genoeg beginnen en er werd vervolgens een zucht van verlichting geslaakt toen de lessen daadwerkelijk waren afgelopen. "Nu gaan we naar de speelgoedwinkel Pap", zo bedachten de beide olijkerds. Nou, dat heeft Uw Hoofdredacteur geweten. Wat was het toch lastig om keuzes te maken en wat was het toch jammer dat de spaarpot net niet genoeg geld bevatte om net dat iets grotere cadeau te kopen. Uiteindelijk, een klein uurtje nadat de winkel werd betreden, gelukte het om de verworvenheden af te rekenen. Jammer alleen dat dochterlief onderweg weer eens een plastic zakje vol kwartjes was kwijtgeraakt, hetgeen de dag voor Moeder de vrouw toch weer duurder maakte dan in eerdere instantie was begroot.

Nadat er, aan het einde van de middag, nog snel even een verkoelende duik kon worden genomen in het zeewater van Snake Bay, werd het tijd de inwendige mens te gaan versterken. Het geleek Moeder de vrouw en Uw Hoofdredacteur een prima idee om een plaatsje te gaan opzoeken aan de tafels van de Japanner in het Riffort. Er werd daar vervolgens fiks genoten van overheerlijke sushi. Gezeten aan een tafeltje op het plein in het midden van het fort werd nadien genoten van een heerlijke kop koffie terwijl de beide olijkerds de laatste energie uit hun lijf renden. Toen het tijd werd om naar huis te gaan vertrekken werd aan de oudste olijkerd gevraagd waar haar, overigens recentelijk aangeschafte, schoenen eigenlijk waren gebleven. "Oh, die heb ik even bij het kanon neergezet waar ik net op ben geklommen. Ik haal ze wel even op", zo antwoordde het meiske. Om even later, met een zeer teleurgesteld snoetje, te komen berichten dat de schoenen waren verdwenen. En ja hoor, de schoenen bleken door een willekeurige voorbijganger, met waarschijnlijk eenzelfde maat voeten, te zijn meegenomen. "We moeten aangifte doen bij de politie Pap", zo wist de jongste wijsneus. Maar ja, van de enige tijd geleden gestolen auto van Uw Hoofdredacteur werd, zelfs na gedane aangifte, nimmer meer wat vernomen. Aangifte doen van een paar weggenomen schoenen leek Uw Hoofdredacteur dan ook niet echt een reële optie. Voortaan dus maar oude schoenen aandoen wanneer de Japanner weer wordt opgezocht!

Wordt vervolgd.....   

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen