Totaal aantal pageviews

vrijdag 27 september 2013

Post voor de buurvrouw.....

Het einde van de werkweek op Curaçao nadert nu het vandaag vrijdag 27 september 2013 is geworden. Het weekeinde lonkt derhalve, hetgeen voor het gezin Hoofdredacteur steevast een prima vooruitzicht is. Echter, vooraleer het zover is, dient er vandaag nog veel te gebeuren. Moeder de vrouw is daarom, alweer enige tijd geleden, vertrokken naar de pupillen van haar basisschool en Uw Hoofdredacteur heeft zojuist zijn beide olijkerds afgeleverd bij hun juf. Dochterlief Julia was enorm opgewonden. In het kader van het project "toerisme op Curaçao" , wat deze weken in haar klas centraal staat, wacht haar namelijk vandaag een uitje. "Het is de bedoeling dat ik vanochtend, samen met de rest van de klas, naar het centrum van Punda ga. Daar moeten we ons dan gedragen als een toerist, voor het project", zo berichtte de jongedame. Toen Uw Hoofdredacteur antwoordde dat zij, wat hem betreft, daarvoor niet naar Punda zou hoeven afreizen omdat zij zich sowieso overal als toerist gedraagt, werd dat overigens niet geheel begrepen. Maar goed, het meiske zal vandaag, als toerist, vast en zeker een leuke dag hebben!
 
Wie gisteren geen leuke dag had, dat was Uw Hoofdredacteur. Er was namelijk weer eens sprake van een enorm gedoe in Huize Hoofdredacteur. Wat was namelijk het geval? Welnu, ergens aan het einde van de middag meldde zich de jongste olijkerd, Levi geheten, met de mededeling dat hij dringend naar het toilet moest. Waarom hij daarvan altijd mededeling doet is Uw Hoofdredacteur overigens een raadsel, maar dat terzijde. Even later meldde het ventje enigszins paniekerig: "Pap, ik moest .....! Nu ben ik klaar maar heb ik de hele WC kapot gemaakt. Hij doet het niet meer. Hoe moet dat nu?" Uw Hoofdredacteur, technisch zeer begaafd, begaf zich naar de boodschap van zoonlief om vervolgens te constateren dat het onmogelijk was diens boodschap door te spoelen. Geen water!
Tijdens verdere inspectie bleek er trouwens uit geen enkele kraan in Huize Hoofdredacteur ook nog maar een druppel water te komen. Klaarblijkelijk was Aquaelectra, de waterleverancier, weer eens bezig met onderhoud waardoor Uw Hoofdredacteur enkele uren lang verstoken zou blijven van het kostbare vocht. Echter, ook enige uren later viel er nog geen druppel water te bespeuren. Tijd om maar eens te gaan bellen met Aquaelectra. "Bon tardi meneer Hoofdredacteur. U hebt geen water in Boca Sami? Dat is gek, er is ons niets bekend van een storing. We komen straks wel eens even kijken. Bon tardi!" zo berichtte de meneer aan het toestel. Het werd hoog tijd het raadsel te gaan oplossen, reden waarom Uw Hoofdredacteur een kijkje ging nemen bij de, aan de openbare weg geplaatste, watermeter. En ja hoor, een groot slot blokkeerde de watertoevoer waarbij een achter de leiding verstopte groene brief duidelijk maakte dat de waterlevering was gestaakt.

Wat bleek? Welnu, klaarblijkelijk had Moeder de vrouw wekenlang wel rekeningen gezien van Aquaelectra, maar had zij gedacht dat de rekeningen voor de buurvrouw waren. Die echter op vakantie is en dientengevolge aan Uw Hoofdredacteur had verzocht de rekeningen voor haar te voldoen. Daaraan had Moeder de vrouw niet gedacht en dus waren de nota's op een stapel beland die lag te wachten op terugkeer van de buurvrouw. Geen water dus! Terwijl een doucheadres voor de Olijke Twee werd gevonden bij buurman Jeroen, begaf Uw, steeds vrolijker wordende, Hoofdredacteur zich naar het kantoor van Aquaelectra alwaar hij grimmig werd verwelkomd door drie gewapende bewakers. "U wilt komen betalen? Dat kan niet! We willen geen contant geld hier," zo wist een der cowboys te melden. Toen Uw Hoofdredacteur echter zijn pinpas toonde, kon alsnog de rekening worden voldaan. Toen de dame achter de balie vervolgens ook nog meldde dat de aansluiting hoogstwaarschijnlijk nog des avonds zou worden hersteld, slaakte Uw Hoofdredacteur een zucht van verlichting.
Thuisgekomen werd het de Olijke Twee verboden om nog langer van het toilet gebruik te maken en stapelde de afwas zich op. Een kop koffie om enigszins bij te komen zat er ook niet in en het lange wachten kon beginnen. Regelmatig vroeg Moeder de vrouw: "Heb jij er echt vertrouwen in dat het vandaag weer goed gaat komen? Ik geloof er niets van!" En, zo werd het zeven uur, acht uur en negen uur. Nog immer stroomde er, wanneer de kraan werd opengedraaid, geen drup water. Moeder de vrouw was het zat en belde met buurman Jeroen: "Mag ik ook even komen douchen?" Toen dat werd toegestaan vertrok zij met haar handdoek en belde Uw Hoofdredacteur nog maar eens met Aquaelectra. "Ah bonnochi Hoofdredacteur. Nog altijd geen water? Kijk eerst maar eens even bij de watermeter als U wilt," zo werd Uw Hoofdredacteur bericht. En ja hoor, het slot bleek, waarschijnlijk al geruime tijd eerder, verwijderd. Men had echter de toevoerkraan dicht laten staan, die mocht Uw Hoofdredacteur vanzelfsprekend zelf opendraaien! U begrijpt, het was gisteren dus weer eens een prachtige dag in Huize Hoofdredacteur!

Wordt vervolgd.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen