Totaal aantal pageviews

zaterdag 20 juli 2013

De vis wordt duur betaald (waarschijnlijk)!

Ja hoor: eindelijk is het dan zover. Het is zaterdag 20 juli 2013 vandaag op het heerlijk warme eiland Curaçao. Het weekeinde is aangebroken! Een drukke werkweek werd gisterenmiddag afgesloten en een tweetal welverdiende vrije dagen staan er op het programma van Uw Hoofdredacteur. Alhoewel, er dienen nog wel wat rapportages te worden opgeleverd maar, tussen het schrijven door, is er alle tijd om te genieten van de laatste twee Touretappes, voor het doen van wat boodschappen en het nemen van een verfrissende duik in het verkoelende Caribische zeewater. Het leven is zo gek dus nog niet in de Cariben, zeker wanneer U zich daarbij realiseert dat Uw Hoofdredacteur de dagen der eenzaamheid zo langzamerhand ziet verstrijken. Nog een dag of zes en dan zijn ze er immers weer: Moeder de vrouw en de Olijke Twee. Eindelijk weer wat structuur in huis en wat meer aanspraak dan twee trouwe, edoch veelal slapende, viervoetertjes. U ziet, er resten Uw Hoofdredacteur slechts mooie vooruitzichten!

Gisteren, welhaast aan het begin van een zwoele zomeravond, weerklonk het geluid van de deurbel door Huize Hoofdredacteur. "Het is vast buurman Jeroen", zo sprak Uw Hoofdredacteur in zichzelf en tot zijn beide blaffertjes. "Wie zou het immers anders moeten zijn?" Onder begeleiding van een luid blafconcert vervoegde Uw Hoofdredacteur zich bij de toegangsdeur. "Bon tardi Hoofdredacteur! Ik ben het maar, de heer Martina. Ik kom U even wat brengen!" Nu moet U weten, de heer Martina woont in dit pittoreske vissersdorp en is de grote aanjager van de plaatselijke voetbalclub: "Jong Colombia" geheten. De beste man is terreinknecht, trainer, sales manager, acquisiteur, lotenverkoper, sponsorzoeker, bestuurslid en vurig aanhanger van zijn cluppie. Eigenlijk, zo durft Uw Hoofdredacteur wel te stellen, is het voortbestaan van de club voor het grootste deel te danken aan de betrokkenheid van dit mooie mannetje. Het is daarom dat Uw Hoofdredacteur hem, met enige regelmaat, een beetje sponsort en door de heer Martina daarom altijd al van verre wordt begroet. Altijd op een moment dat het eigenlijk al te laat is om weg te duiken en een aanslag op de portemonnee te voorkomen. Maar toch, het is een beste vent.
Welnu, gisterenavond stond deze "Manus van alles" dus aan de deur bij Uw Hoofdredacteur. In zijn hand droeg hij twee grote plastic zakken. "Hoofdredacteur", zo berichtte de bezoeker, "U bent mij al zo vaak van dienst geweest met de club, het is geweldig. Het lijkt er nog altijd op dat U de enige in het dorp bent die de club echt een warm hart toedraagt! Dat stel ik ten zeerste op prijs. Er zijn er echt niet veel die dat doen. Hartelijk dank daarvoor! Uw Hoofdredacteur veegde enige tranen van ontroering van zijn wang en vertelde het mannetje dat dit teveel eer was. Daarvan wilde het mannetje echter niets weten: "Nee, nee! Het is echt zo en daarom heb ik besloten U te bevorderen tot erelid van de club. Als U mij zou willen sponsoren koop ik een mooi speldje voor U waaruit dat erelidmaatschap voortdurend blijkt. Maar daar moet U nog maar even over nadenken. Ik heb namelijk wat voor U meegebracht. Als blijk van waardering. Volgens mij houdt U van vis of niet?" zo vroeg de clubeigenaar. Toen Uw Hoofdredacteur daarop bevestigend antwoordde, duwde de heer Martina hem de twee zakken, gevuld met vis, in de hand. "Dit is masbango! Dat is heel lekkere vis. Gooi ze lekker in gloeiend hete olie en eet smakelijk. Het is U van harte gegund en ik ben blij dat U in ons dorp bent komen wonen. Ik wens U een heel fijn weekeinde!" De clubicoon schudde Uw Hoofdredacteur vervolgens de hand en stapte in zijn auto. Uw Hoofdredacteur redelijk perplex achterlatend. Wat een ontzettend leuk gebaar, zo dacht Uw Hoofdredacteur. Alleen:  volgende week zal er wel weer een keer worden aangebeld. Door hetzelfde mannetje, die dan de boodschap zal brengen: "Hoofdredacteur, heeft U ditmaal nog een kleine bijdrage voor een doos graszaad?" De vis zal waarschijnlijk dus duur worden betaald. Echter, de tactiek is prima en het gebaar? Goud waard!

Wordt vervolgd.....

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen